Tagarchief: Hans Koning

​Directeur Metaalrecycling Federatie Hans Koning: ‘Metaalrecycling hoort niet onder afvalstoffen-wetgeving’

Foto-MRF1
Lees het gehele artikel

Metaalrecycling Federatie (MRF) is de brancheorganisatie voor metaalrecyclingbedrijven in Nederland. Er zijn ongeveer 120 bedrijven lid en samen zamelen ze bijna 3,5 miljoen ton ferro- en non-ferrometalen in, die ze vervolgens verwerken, sorteren en zuiveren en verhandelen aan smelterijen en gieterijen in binnen- en buitenland. Hans Koning is directeur van de Federatie. Hij zou graag zien dat hoogwaardige recyclingstromen niet langer onder afvalwetgeving vallen. “En wat mij betreft komt de chemokar weer terug.” 

“Hoogwaardige recyclingstromen als metaal dragen positief bij aan de circulaire economie en brengen geld op. Maar toch vallen ferro- en non-ferro schroot onder de afvaldefinitie uit de jaren zeventig van de vorige eeuw”, stelt Koning. “En dat levert forse belemmeringen op in de vrije verhandelbaarheid van de materialen die wij verwerken. Wij vallen onder afvalwet- en regelgeving. Wet- en regelgeving die er in de kern op is gericht dat afval niet zomaar in het milieu verdwijnt. Maar dat gaat – vanwege de hoge waarde – natuurlijk helemaal niet op voor metalen. Die zijn geld waard en dienen als grondstof voor nieuwe materialen. Die gooi je dus niet weg. MRF zet zich dus in om te zorgen dat metalen niet langer worden gezien als afval maar als een belangrijke en waardevolle secundaire grondstof.”

Hans Koning, directeur Metaal Recycling Federatie.

Concurrentiepositie

Koning doelt bijvoorbeeld op de zogenoemde EVOA (Europese Verordening Overbrenging Afvalstoffen) en de nieuwe regels waar de Europese Commissie aan werkt. “De EU Commissie wil de export van niet alleen afval maar ook hoogwaardige recyclingstromen buiten de EU aan banden gaan leggen. Wanneer je weet dat we in Nederland drie keer zoveel metalen inzamelen als door Nederlandse smelterijen en gieterijen ingezet kunnen worden, snap je dat onze leden afhankelijk zijn van internationale handel en dat hun concurrentiepositie en uiteindelijk ook de recycling zelf door die regels negatief wordt beïnvloed.”

Terwijl de metaalrecyclers in Nederland juist zo goed bezig zijn, zegt Koning. “Samen zamelen we 3,5 miljoen ton aan metalen in. We hebben door CE Delft laten berekenen dat door de inzameling van Nederlands schroot wereldwijd 13.900 kiloton aan CO2 minder wordt uitgestoten omdat er minder ertsen gedolven hoeven te worden. Dat is ongeveer de helft van de uitstoot van alle personenauto’s in Nederland in een jaar. Daar zouden we ook wel eens een pluim voor mogen krijgen. En als we in 2050 echt volledig circulair willen zijn, moet je metaalrecyclingbedrijven en hun activiteiten stimuleren en niet belemmeren.”

MRF zet zich in om te zorgen dat metalen niet langer worden gezien als afval maar als belangrijke en waardevolle secundaire grondstof.

Lithium-ion

Een ander heet hangijzer voor de directeur van MRF zijn de lithium-ion batterijen. Die batterijen, die tegenwoordig in bijna alle huishoudelijke apparaten, smartphones, laptops en elektrische auto’s worden gebruikt, belanden steeds vaker bij het (metaal)afval. Afvalverwerkingsbedrijven, maar ook metaalrecyclers, hebben daardoor steeds vaker te maken met branden. Met overlast voor omwonenden, gevaarlijke situaties en zelf onverzekerbaarheid van recyclingbedrijven tot gevolg. “En we zijn voorlopig nog niet van die batterijen af”, zegt Koning. “Sterker nog, men verwacht dat het gebruik van lithium-ion batterijen de komende tijd met een factor 14 zal toenemen. Dat gaat voor enorme problemen zorgen als we nu niets doen.”

Koning hoopt dat consumenten veel meer dan nu bewust gemaakt worden van het feit dat (producten met) lithium-ion batterijen apart moeten worden ingezameld. “Ik verlang wel eens terug naar de chemokar die vroeger bij ons in de straat kwam”, zegt hij. “Burgers moeten er beter van doordrongen zijn hoe gevaarlijk die batterijen zijn. Wellicht kunnen we ze ook een opvallende fluoriserende kleur geven, zodat we deze sneller kunnen herkennen. Maar ook een statiegeldsysteem zou wat mij betreft bespreekbaar moeten zijn. Want nogmaals: willen we echt een circulaire economie in 2050 hebben, dan moeten we ook e-waste bij de bron aanpakken.”   

Corona versnelde trends in papierrecycling

HansK mod kopiëren
Lees het gehele artikel

De coronacrisis heef het prijsmechanisme ten goede gekeerd. De oud papierverwerkende industrie – FNOI telt zo’n 80 leden – heeft een goed jaar gekend. Door de lockdown bleven mensen massaal thuis en dat heeft geresulteerd in een grote opmars van de e-commerce. Eten, boeken, kleding, elektronica: het werd allemaal online besteld. Deze trend heeft de vraag naar oudpapier veel goed gedaan. Meer e-commerce betekende namelijk meer verpakkingsmateriaal en zo’n negentig procent van kartonnen verpakkingsmateriaal bestaat uit gerecycled papier en karton. 

Hierdoor heeft corona ook een trend versneld die al jaren gaande was in onze sector. De verpakkingsindustrie wint sterk aandeel op de industrie van grafisch papier, een tweede belangrijke afnemer van gerecycled papier. Deze ontwikkeling zie je trouwens ook aan de aanbodzijde. Waar kranten en tijdschriften vijf jaar geleden nog een aandeel hadden van ruim 75 procent in de huishoudelijke inzameling, is dat aandeel gekelderd tot een procent of 50. 

Als we kijken naar de inzameling op industrieel niveau, de belangrijkste bron voor onze leden, dan heeft verpakkingsmateriaal een nog groter aandeel. In totaal wordt er in Nederland 2,5 miljoen ton papier en karton ingezameld en verwerkt op jaarbasis. 1,7 miljoen komt van het bedrijfsleven, 800.000 ton is huishoudelijk papier- en kartonafval. 

De toename van kartonnen verpakkingsmateriaal als voornaamste grondstof voor onze sector brengt een aantal uitdagingen met zich mee bij de inzameling. Omdat dozen vaak niet verscheurd worden door de consument wordt er in de praktijk veel lucht verzameld en is de efficiëntie bij de inzameling teruggelopen. 

Ook op het gebied van sorteringsbeleid zijn er nog grote stappen te maken. De overheid en gemeenten hebben de laatste jaren sterk ingezet op het verkleinen van de stroom restafval door de prijzen voor afhaling van het restafval te verhogen en/of het burgers moeilijker te maken om het restafval kwijt te kunnen. Het gevolg hiervan is dat mensen steeds meer restafval bij het oud papier gooien en de kwaliteit verslechterd is. Daarbij zien we aan de vraagkant dat de kwaliteitseisen van de papierindustrie steeds hoger worden. In Europa zijn deze eisen al jaren hoog, maar ook belangrijke afnemers als India en Indonesië stellen steeds hogere eisen aan de zuiverheid van het oud papier. 

Deze tegenstelling stelt de industrie voor grote problemen en wij lobbyen daarom al jaren voor een kwaliteitsverbetering bij de inzameling. Geen circulaire economie zonder kwalitatief hoogwaardige recyclingstromen. We merken gelukkig sinds een half jaar dat dit besef bij de overheid steeds meer doordringt en ook het urgentiebesef toeneemt. 

Wat ons betreft is het tijd om de volgende stap te zetten, de erkenning van oud papier als secundaire grondstof in plaats van het nog als afval te bestempelen. Deze erkenning, wat bijvoorbeeld in Italië en Spanje al gebeurd is, zou een enorme boost zijn voor het imago. Het zou vervolgens ook weer helpen in het besef dat we te maken hebben met een belangrijke circulaire grondstof. Dat leidt weer tot een beter scheidingsgedrag van mensen en daarmee tot schonere recyclingstromen. Dat is nog veel belangrijker dan de prijsstijgingen die we door corona gekend hebben.